Ημερήσια Προγράμματα


Τα ημερήσια προγράμματα περιλαμβάνουν:

  • Ανάπτυξη γλωσσικής συμπεριφοράς – Λόγος – Επικοινωνία
  • Ανάπτυξη γνωστικών λειτουργιών
  • Αυτοεξϋπηρέτηση
  • Αυτοαπασχόληση
  • Γυμναστική
  • Κοινωνική αλληλεπίδραση, oμαδικά και εξωτερικά προγράμματα
  • Παράλληλη στήριξη σε σχολεία ή παιδικούς σταθμούς (ανάλογα με την ηλικία του κάθε παιδιού)
  • Διαχείριση κοινωνικά ανεπιθύμητων συμπεριφορών
  • Λεπτή και αδρή κινητικότητα

 

Οι συνεργάτες μας στο σύνολό τους είναι διπλωματούχοι επαγγελματίες της ειδικής αγωγής όλων των ειδικοτήτων ( εργοθεραπευτές, ειδικοί παιδαγωγοί, ψυχολόγοι, γυμναστές προσαρμοσμένης κινητικής αγωγής, λογοθεραπευτές). Δεν υπάρχουν ατομικές συνεδρίες ανά ειδικότητα. Όλοι οι εργαζόμενοι δουλεύουν σε όλα τα ημερήσια προγράμματα τα οποία είναι ολισθηκά  και αλληλοεκπαιδεύονται. 

Επιπρόσθετα, ανάλογα με την ειδικότητά τους  σε συννενόηση με τους συναδέλφους τους διαμορφώνουν τα προγράμματα των πελατών του φορέα (για παράδειγμα, οι λογοθεραπευτές προτείνουν και διαμορφώνουν τα προγράμματα λόγου κτλ.). Σε όλα τα προγράμματα συνεχώς δουλεύονται όλες οι δεξιότητες, δηλαδή λεπτή κινητικότητα, αδρή κινητικότητα, επικοινωνία, ανάπτυξη κοινωνικών συμπεριφορών, αυτό-εξυπηρέτηση, αυτό-απασχόληση κλπ.


ΥΠΕΡΠΡΩΙΜΗ
Η ηλικία εισόδου είναι 12 έως και 24 μηνών


ΠΡΩΙΜΗ
Η ηλικία εισόδου είναι 3 έως και 5 ετών


ΣΧΟΛΙΚΗ
Η ηλικία εισόδου είναι 8 έως και 13 ετών

Προγράμματα Κέντρων Ημέρας του Φορέα

Το σύνολο των προγραμμάτων βασίζεται αποκλειστικά στην επιστήμη της Πειραματικής & Εφαρμοσμένης Ανάλυσης Συμπεριφοράς. Πρόκειται για μια δυναμική επιστήμη,  σκοπός της οποίας είναι η σε βάθος καταννόηση των φυσικών στοιχείων και γεγονότων που θεωρούνται υπεύθυνα για την πρόκληση ή την εκδήλωση  των διάφορων συμπεριφορών, η διαμόρφωση κοινωνικά επιθυμητών μορφών συμπεριφοράς (π.χ., η μείωση των δυνατών φωνών ενός παιδιού) και η ανάπτυξη μορφών συμπεριφοράς που απουσιάζουν από το ρεπερτόριο των ατόμων (π.χ., της μάθησης ενός εκπαιδευτικού υλικού κτλ.). Οι αρχές καθορισμού των συμπεριφορών, όπως έχουν προκύψει από την εκτεταμένη πειραματική ανάλυση του ανθρώπινου είδους ή άλλων βιολογικών ειδών, ισχύουν τόσο για τις δημόσια παρατηρήσιμες συμπεριφορές (π.χ., τις συμπεριφορές που μπορούν να παρατηρήσουν τουλάχιστον δύο άτομα, όπως συμβαίνει όταν το παιδί τρέχει, παίζει ή όταν ένας ενήλικας διαβάζει ή παρακολουθεί τηλεόραση) όσο και για τις ιδιωτικά παρατηρήσιμες συμπεριφορές (π.χ., τις συμπεριφορές που μόνο ένα άτομο μπορεί να παρατηρήσει, όπως συμβαίνει με τις σκέψεις, τη φαντασία κτλ.). Σε αυτό το σημείο πρέπει να τονιστεί ότι οι συγκεκριμένες επιστημονικές αρχές καθορισμού της πληθώρας των ανθρώπινων συμπεριφορών είναι γενικές. Για τό λόγο αυτό είναι υποχρεωτική η σωστή και συστηματική αξιολόγηση και στη συνέχεια η απόλυτα εξατομικευμένη παρέμβαση με σκοπό την αλλαγή των συμπεριφορών που φαίνεται να το βασανίζουν ή να το εμποδίζουν από το να έρχεται σε επαφή με το κοινωνικό του περίγυρο, είτε με σκοπό την ανάπτυξη εκείνων των μορφών συμπεριφοράς που το βοηθούν να είναι πιο δημιουργικό και παραγωγικό στην καθημερινή του ζωή . Η διερεύνηση των καθοριστικών εκείνων φυσικών στοιχείων ή ερεθισμάτων είναι το πρωταρχικό βήμα για την καταννόηση των αιτιών της εκάστοτε συμπεριφοράς. Το επόμενο βήμα αποτελεί η αλλαγή εκείνων των περιβαλλοντικών ή άλλων στοιχείων που φαίνεται να διατηρούν την εκδήλωση ή πρόκληση των ανεπιθύμητων, επικίνδυνων ή άλλων συμπεριφορών. Με παρόμοιο τρόπο, επίσης, διαμορφώνονται οι κατάλληλες συνθήκες για τη διαμόρφωση των συμπεριφορών εκείνων που απουσιάζουν από το ρεπερτόριο του εκάστοτε ατόμου. Έτσι, γίνεται άμεσα αντιληπτό το γεγονός ότι πρόκειται για μια επιστήμη που αντιμετωπίζει το κάθε άτομο ως ένα μοναδικό και ανεπανάληπτο βιολογικό οργανισμό και που προσαρμόζει και εφαρμόζει τις εκάστοτε αρχές καθορισμού της συμπεριφοράς ανάλογα με αυτό.

 

Πιο αναλυτικά, στα εκπαιδευτικά-θεραπευτικά προγράμματα περιλαμβάνονται:

  • Η ανάπτυξη του λόγου και της επικοινωνίας (γλωσσική ή/και λεκτική συμπεριφορά) αποτελεί πρωταρχικό μέλημα των εκπαιδευτικών προγραμμάτων που εφαρμόζονται στο φορέα. Το παιδί ή ο έφηβος με διάγνωση αυτισμού έχει συνήθως δυσκολίες όσον αφορά στη λεκτική ή γλωσσική συμπεριφορά. Μια τέτοια δυσκολία δημιουργεί πολλά προβλήματα όσον αφορά στην εκπαιδευτική πορεία του ατόμου, εφόσον το άτομο αδυνατεί να επικοινωνήσει τις ανάγκες του, τις προτιμήσεις του ή άλλου είδους πράγματα που φαίνεται να το ενοχλούν ή και ακόμα και να το προβληματίζουν. Ως αποτέλεσμα, οι εκπαιδευτές-θεραπευτές αδυνατούν να δημιουργήσουν τις κατάλληλες συνθήκες για την όσο το δυνατόν πιο άρτια εκπαίδευση του ατόμου. Για αυτόν - και για πολλούς ακόμα λόγους - η διαμόρφωση του λόγου και της επικοινωνίας αποτελεί ένα από τα πιο βασικά προγράμματα που εφαρμόζονται στα κέντρα του φορέα. Επιπρόσθετα, η άρθρωση ή η προφορά των λέξεων ή των μεμονωμένων γραμμάτων στα άτομα που έχουν αρχίσει να αναπτύσσουν ή έχουν αναπτύξει λόγο, δουλεύονται εντατικά στο σύνολο των εκπαιδευτικών-θεραπευτικών προγραμμάτων. Σε αυτό το σημείο πρέπει να διευκρινιστεί ότι η γλωσσική και λεκτική συμπεριφορά αποτελεί βασικό τομέα έρευνας της συγκεκριμένης επιστήμης.

  • Η ανάπτυξη των γνωστικών λειτουργιών αφορά στη διαμόρφωση των κατάλληλων διακρίσεων ανάλογα με την ηλικία του κάθε παιδιού, διακρίσεις που φαίνεται ότι απουσιάζουν από το ρεπερτόριο συμπεριφοράς του. Έτσι, το άτομο εκπαιδεύεται σε προγράμματα που έχουν να κάνουν με τα μαθηματικά, την ανάγνωση, τη γραφή, την αναγνώριση αντικειμένων καθημερινής χρήσης, της εκμάθησης των χρωμάτων, των φρούτων, των ζώων κτλ. Ο τρόπος εκμάθησης όλων των παραπάνω βασίζεται στις επιστημονικές αρχές της συντελεστικής μάθησης, όπου η εκπαίδευση, η γνώση, το σχολείο και ο δάσκαλος του ατόμου πρέπει να έχουν αποκτήσει θετικά ενισχυτική δύναμη για αυτό. Με άλλα λόγια, πρωταρχικό μέλημα των εκπαιδευτικών προγραμμάτων είναι το να αγαπήσει το άτομο που εκπαιδεύεται το σύνολο των μαθημάτων ή των λοιπών δραστηριοτήτων που έχει να κάνει. Για αυτό το λόγο στα εκπαιδευτικά προγράμματα των ατόμων του φορέα δεν ασκείται καμία πίεση ή κάποιου άλλου είδους εξαναγκαστικός έλεγχος των συμπεριφορών τους.

  • Η αυτοεξυπηρέτηση περιλαμβάνει τη διαμόρφωση εκείνων των μορφών συμπεριφοράς που βοηθούν το άτομο στο να είναι πιο λειτουργικό στην καθημερινή ζωή του. Η αγωγή της τουαλέτας, η προετοιμασία του φαγητού, το μπάνιο κτλ. αποτελούν εκπαιδευτικά προγράμματα που εντάσσονται στη συγκεκριμένη κατηγορία. Το άτομο μαθαίνει τη χρησιμότητα και τη λειτουργικότητα της διαμόρφωσης τέτοιων συμπεριφορών στην καθημερινότητά του.

  • Η αυτοαπασχόληση περιλαμβάνει δραστηριότητες όπως είναι το παιχνίδι, η λειτουργική χρήση των επιτραπέζιων ή άλλων παιχνιδιών, το συμβολικό παιχνίδι, η παρακολούθηση κινούμενων σχεδίων ή άλλων τηλεοπτικών προγραμμάτων, η μουσική, η ζωγραφική κτλ. Το άτομο μαθαίνει να περνάει μόνο του (όσο αυτό είναι δυνατό) δημιουργικά το χρόνο του με το να απασχολείται με αγαπημένες δραστηριότητες. Επίσης, η δημιουργία άλλων καινούργιων για το άτομο δραστηριοτήτων αποτελεί βασικό στόχο των συγκεκριμένων προγραμμάτων.

  • Τα γυμναστικά προγράμματα έχουν ως στόχο την εκγύμναση του ατόμου, την εκτόνωσή του, τη βελτίωση της λεπτής και της αδρής του κίνησης (π.χ., του βαδίσματος, όπου υπάρχουν τέτοιου είδους δυσκολίες), καθώς και της διασκέδασής του. Το ποδήλατο, ο κινούμενος διάδρομος, το τραμπολίνο κτλ. αποτελούν μερικές από τις δραστηριότητες που λαμβάνουν χώρα στα καθημερινά προγράμματα των παιδιών.

  • Οι ομαδικές δραστηριότητες βοηθούν το άτομο στο να έρχεται σε αλληλεπίδραση με άλλα άτομα της ηλικίας του, να επικοινωνεί, να παίζει, να μαθαίνει την τήρηση των κανόνων, λύσεις προβλημάτων κτλ. Επίσης, υπάρχει η δυνατότητα να συνδυάζονται με εξωσχολικές δραστηριότητες, όπου το άτομο πηγαίνει βόλτες σε μαγαζιά, όπου μαθαίνει να ψωνίζει και να αλληλεπιδρά με άλλους ανθρώπους, να πηγαίνει σε καφετέριες, εστιατόρια, στην παιδική χαρά κτλ. Σκοπός των συγκεκριμένων εκπαιδευτικών προγραμμάτων είναι το να μαθαίνει το εκάστοτε άτομο να αλληλεπιδρά κοινωνικά όχι μόνο με τους γονείς ή τους εκπαιδευτές τους, αλλά και με το ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον στο οποίο εντάσσεται.

  • Στο φορέα μας υπάρχει η δυνατότητα της παράλληλης στήριξης των παιδιών σε άλλα εκπαιδευτικά πλαίσια, όπως είναι το δημοτικό σχολείο ή ένας παιδικός σταθμός. Η ένταξη των παιδιών σε τέτοια εκπαιδευτικά πλαίσια αποτελεί και τον απώτερο σκοπό και στόχο του συνόλου των εκπαιδευτικών-θεραπευτικών προγραμμάτων, ιδιαιτέρως για τα παιδιά της πρώιμης ηλικίας. Τα παιδιά έρχονται έτσι σε επαφή με παιδιά της ηλικίας τους όπου αρχίζουν να μαθαίνουν να επικοινωνούν και να αλληλεπιδρούν μαζί τους. Επίσης, με την παραμονή τους σε τέτοια πλαίσια έχουν τη δυνατότητα να μιμούνται την πληθώρα των συμπεριφορών των παιδιών τυπικής εκπαίδευσης, που αποτελεί και έναν από τους βασικότερους τρόπους μάθησης και εκπαίδευσης.

  • Η διαχείριση των κοινωνικά ανεπιθύμητων συμπεριφορών αποτελεί επίσης μια από τις πιο σημαντικές παρεμβάσεις διαμόρφωσης συμπεριφοράς της διεπιστημονικής ομάδας. Ως κοινωνικά ανεπιθύμητες συμπεριφορές ορίζονται όλες εκείνες οι συμπεριφορές που παρεμποδίζουν το άτομο από το να έρχεται σε επαφή με τα πλαίσια εκείνα που θα το βοηθήσουν στο να εκπαιδευτεί με σκοπό να γίνει όσο το δυνατόν πιο λειτουργικό και παραγωγικό για τη βελτίωση της ποιότητας της καθημερινής ζωής του. Παραδείγματα τέτοιων μορφών συμπεριφοράς είναι η επιθετικότητα, οι επαναλαμβανόμενες άκαρπες κινήσεις των μελών του σώματος του ατόμου (π.χ., στερεοτυπίες), οι αυτοτραυματικές συμπεριφορές, οι φωνές κτλ. Το σύνολο των παραπάνω συμπεριφορών πολλές φορές διαμορφώνεται στα άτομα τα οποία βιώνουν πίεση, άσχημα πράγματα ή άλλα τιμωρητικά ερεθίσματα, όπως είναι ο εξαναγκαστικός έλεγχος της συμπεριφοράς τους. Έτσι η διαχείριση τέτοιων συμπεριφορών δεν περιλαμβάνει τη χορήγηση κάποιας άλλης επιπρόσθετης μορφής πίεσης ή εξαναγκαστικού ελέγχου της συμπεριφοράς αυτών των ατόμων. Το άτομο πρέπει να μάθει να εμπιστεύεται και να νιώθει ασφάλεια με τους εκπαιδευτές του, καθώς και με τα σημαντικά πρόσωπα της ζωής του, όπως είναι οι γονείς του, καθώς και να διαχειρίζεται με κοινωνικά επιθυμητούς τρόπους το πλήθος των άσχημων ή αποτρεπτικών περιβαλλοντικών ή μη γεγονότων που αναπόφευκτα συμβαίνουν στη ζωή του, χωρίς την ύπαρξη κάποιας αναγκαιότητας για περαιτέρω κοινωνική πίεση ή άλλου είδους μορφή τιμωρίας.
  • Η εργοθεραπεία είναι η εφαρμοσμένη επιστήμη που παρέχει εξειδικευμένη παρέμβαση για να βοηθήσει το άτομο να αναπτύξει, να βελτιώσει ή να διατηρήσει δεξιότητες απαραίτητες για να συμμετάσχει σε όλους τους τομείς της ζωής με το μεγαλύτερο δυνατό επίπεδο λειτουργικής δραστηριοποίησης και ανεξαρτητοποίησης.

         Τα προγράμματα εργοθεραπείας στοχεύουν στην:

ñΒελτίωση της αδρής και της λεπτής κινητικότητας

ñΒελτίωση των αισθητηριακών δεξιοτήτων

ñΒελτίωση των γνωστικών και αντιληπτικών δεξιοτήτων

ñΕκπαίδευση στις Δραστηριότητες Καθημερινής Ζωής (ένδυση, απόδυση, προσωπική υγιεινή κ.τ.λ.)

ñΑνάπτυξη ψυχοκοινωνικών δεξιοτήτων

 

Σε όλες τις Δομές του Φορέα υπάρχει κλειστό κύκλωμα καταγραφής όλο το εικοσιτετράωρο.

Το κύκλωμα λειτουργεί περιοριστικά για:

- την προστασία των ωφελούμενων

- την προστασία των εργαζόμενων

- εκπαιδευτικοί λόγοι

- νομικές διεκδικήσεις ΑΜΕΑ

 

 

 

 

 

Ωριαίες Ατομικές Συνεδρίες

  • Στο φορέα πραγματοποιούνται  ατομικές συνεδρίες σε άτομα με διάγνωση αυτιστικών διαταραχών, διάσπασης προσοχής & υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ), μαθησιακές δυσκολίες, κινητικά/νευρολογικά προβλήματα και δυσκολίες, καθώς και σε παιδιά και εφήβους που παρουσιάζουν προβληματικές συμπεριφορές.
  • Ακολουθούνται εξατομικευμένες παρεμβάσεις διαμόρφωσης της συμπεριφοράς βασισμένες στο κάθε άτομο και όχι στη διάγνωση που αυτό έχει λάβει.
  • Παρέχεται πλήρης ψυχολογική υποστήριξη στους γονείς και κηδεμόνες των πελατών.
  • Παρέχεται συμβουλευτική γονέων και κηδεμόνων καθώς και ψυχοεκπαίδευση στους τρόπους αντιμετώπισης της πληθώρας των προβλημάτων που τα παιδιά ή οι έφηβοι παρουσιάζουν.
  • Χορηγούνται αξιολογήσεις στους κρίσιμους τομείς που το άτομο παρουσιάζει ελλείψεις ή προβλήματα.
  • Παρουσιάζεται επίσημα η πρόοδος των ατόμων με εκθέσεις προόδου.
  • Οι παρεμβάσεις σχεδιάζονται και πραγματοποιούνται από τη διεπιστημονική ομάδα.